Cz\u0142owiek to istota cielesna, poza cia\u0142em \u017cy\u0107 nie mo\u017cemy. Przer\u00f3\u017cne mi\u0119\u015bnie umo\u017cliwiaj\u0105 ruch, dzi\u0119ki kt\u00f3remu mo\u017cemy kontaktowa\u0107 si\u0119 ze \u015bwiatem bior\u0105c, to, co nam potrzebne do \u017cycia i oddaj\u0105c to, czego nie potrzebujemy. To praca organizmu pozwala nam oddycha\u0107, je\u015b\u0107, przemieszcza\u0107 si\u0119, organizowa\u0107 wszystko, czego potrzebujemy. Za pomoc\u0105 mi\u0119\u015bni wchodzimy te\u017c w kontakt z innymi lud\u017ami – podnosimy s\u0142uchawk\u0119 i wybieramy numer, podajemy r\u0119k\u0119, wsiadamy do autobusu, \u017ceby dojecha\u0107 na spotkanie. Dzielenie si\u0119 z Wami refleksjami na temat znaczenia cia\u0142a dla satysfakcjonuj\u0105cego \u017cycia wymaga ode mnie otwarcia komputera, w\u0142\u0105czenia Worda i naciskania na klawisze maszyny.<\/p>\n
Jest w ciele umys\u0142, w kt\u00f3rym pojawia si\u0119 koncept, pomys\u0142 na to, co chcieliby\u015bmy zrobi\u0107. Ale sk\u0105d w umy\u015ble ta czy inna idea? Sk\u0105d bior\u0105 si\u0119 pomys\u0142y?<\/p>\n
Je\u015bli nie jedli\u015bmy od kilku godzin, wcze\u015bniej czy p\u00f3\u017aniej poczujemy w brzuchu znajome wra\u017cenia, kt\u00f3re w pewnym momencie zbior\u0105 si\u0119 w jedno konkretne uczucie g\u0142odu. Gdy dotrze do naszej \u015bwiadomo\u015bci potrzeba zaspokojenia g\u0142odu, mobilizujemy energi\u0119, \u017ceby wsta\u0107, nogi zanosz\u0105 nas do kuchni, r\u0119ce otwieraj\u0105 lod\u00f3wk\u0119, si\u0119gaj\u0105 po wszystko, co potrzebne do przygotowania jedzenia. Gotowa kanapka w\u0119druje do ust. Z ka\u017cdym k\u0119sem czujemy jak uczucie g\u0142odu rozp\u0142ywa si\u0119, pojawia si\u0119 poczucie syto\u015bci. Kontakt ze „\u015brodowiskiem” przebieg\u0142 z sukcesem, potrzeba zaspokojenia g\u0142odu zosta\u0142a zrealizowana i mo\u017cemy wr\u00f3ci\u0107 na kanap\u0119. Podobnie przebiegaj\u0105 wszystkie procesy wymiany ze \u015bwiatem – dzwonimy do bliskiej osoby, gdy poczujemy t\u0119sknot\u0119, szukamy ukojenia czy pocieszenia, gdy pojawia si\u0119 w nas smutek itd.<\/p>\n
A jednak zdarza si\u0119, \u017ce wiemy, czego nam trzeba a nie robimy tego, z jakiego\u015b powodu nie uruchamiamy energii i nie wprawiamy w ruch mi\u0119\u015bni, \u017ceby zrealizowa\u0107 t\u0119 potrzeb\u0119. Cz\u0119sto nawet mamy arsena\u0142 racjonalnych argument\u00f3w na wyja\u015bnienie tego bezruchu. Ale potrzeba pozostaje niezaspokojona.<\/p>\n
Bywa te\u017c i tak, \u017ce nie wiemy czego potrzebujemy, czujemy wyra\u017any dyskomfort, niezadowolenie ale nie umiemy okre\u015bli\u0107, o co w\u0142a\u015bciwie nam chodzi. W innych przypadkach, wiemy czego chcemy, mobilizujemy energi\u0119 ale nie nadaje ona naszym mi\u0119\u015bniom w\u0142a\u015bciwego kierunku. Wielu zna te\u017c sytuacje, gdy wszystko jest na dobrej drodze do realizacji potrzeby, ale w ostatnim momencie rezygnuj\u0105 z kontaktu. Na przyk\u0142ad wiemy, \u017ce t\u0119sknimy, wstajemy, podchodzimy do telefonu, wybieramy numer… i si\u0119 roz\u0142\u0105czamy. Zn\u00f3w pozostajemy w niezaspokojeniu. S\u0105 te\u017c osoby, kt\u00f3rym trudno poczu\u0107 nasycenie. Nie wiedz\u0105, kiedy przestaj\u0105 by\u0107 g\u0142odni. Ich potrzeba, mimo prawid\u0142owego procesu zaspokajania, nigdy si\u0119 nie dope\u0142nia.<\/p>\n
Dlaczego tak jest? Wyja\u015bnienie, kt\u00f3re nam pasuje wi\u0105\u017ce si\u0119 z brakiem \u015bwiadomo\u015bci cia\u0142a. Brak taki powstaje w procesie rozwoju, gdy r\u00f3\u017cne nasze potrzeby nie by\u0142y zaspokajane. P\u0142acz\u0105ce z g\u0142odu niemowl\u0119 nie dostaje jedzenia. Je\u015bli przydarza si\u0119 to cz\u0119sto, nie pozostaje mu nic innego jak „zapomnie\u0107”, \u017ce czuje g\u0142\u00f3d, bo wysi\u0142ki nie przynosz\u0105 rezultatu. Przestaje „rozpoznawa\u0107” uczucie g\u0142odu. Je\u015bli dziecko wielokrotnie prosi i ci\u0105gle nie dostaje, przestaje „potrzebowa\u0107”.<\/p>\n
Cia\u0142o zapami\u0119tuje wszystkie nasze do\u015bwiadczenia, frustracje, cierpienia. Gdy by\u0142o tych trudnych do\u015bwiadcze\u0144 zbyt du\u017co, powstaj\u0105 w ciele bloki, widoczne nawet w strukturze cia\u0142a, rozk\u0142adzie mi\u0119\u015bni i t\u0142uszczu, kt\u00f3re uniemo\u017cliwiaj\u0105 dope\u0142nianie si\u0119 cyklu wra\u017cenie-zaspokojenie. Mo\u017cemy utraci\u0107 mo\u017cliwo\u015b\u0107 rozpoznawania wra\u017ce\u0144 z cia\u0142a, zdolno\u015b\u0107 do mobilizacji energii, do dzia\u0142ania-si\u0119gania w \u015bwiecie po to, czego potrzebujemy lub nie pozwalamy sobie na realizacj\u0119 potrzeb. Albo nigdy nie czujemy, \u017ce wystarczy. Takie „zak\u0142\u00f3cenia” w pomy\u015bnym zaspokajaniu tego, co nam potrzebne, utrudniaj\u0105 nam \u017cycie. Pozostajemy w niezadowoleniu z siebie, z innych czy og\u00f3lnie ze \u015bwiata, \u017cycia.<\/p>\n
W ciele s\u0105 odpowiedzi na pytania o przyczyny naszych trudno\u015bci. Mo\u017cna nauczy\u0107 si\u0119 je odczytywa\u0107:-)<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Cz\u0142owiek to istota cielesna, poza cia\u0142em \u017cy\u0107 nie mo\u017cemy. Przer\u00f3\u017cne […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2339,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[11],"tags":[],"class_list":["post-2338","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-czytelnia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sensum.waw.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2338","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/sensum.waw.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/sensum.waw.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sensum.waw.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sensum.waw.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2338"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/sensum.waw.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2338\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2340,"href":"https:\/\/sensum.waw.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2338\/revisions\/2340"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sensum.waw.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2339"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sensum.waw.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2338"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/sensum.waw.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2338"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/sensum.waw.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2338"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}