Nie istnieje jedna obiektywna rzeczywisto\u015b\u0107. Ka\u017cdy z nas tworzy sw\u00f3j odr\u0119bny \u015bwiat. Swoj\u0105 interpretacj\u0119 otaczaj\u0105cego go \u015bwiata. Interpretacji \u015bwiata uczymy si\u0119 od urodzenia. Nasi rodzice m\u00f3wi\u0105 nam co jest dobre, a co z\u0142e, co jest wa\u017cne a co nie. Uczymy si\u0119 r\u00f3wnie\u017c od nich kim jeste\u015bmy – ksi\u0119\u017cniczk\u0105, czy kopciuszkiem lub jak w przypowie\u015bci\u00a0 Anthony de Mello or\u0142em czy kogutem.<\/p>\n
Opr\u00f3cz rodzic\u00f3w wa\u017cnym czynnikiem kszta\u0142tuj\u0105cym nasz\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 jest ludzki los – to co nas spotyka szczeg\u00f3lnie w dzieci\u0144stwie i wczesnej m\u0142odo\u015bci.<\/p>\n
Wszystkie te czynniki kszta\u0142tuj\u0105 obraz naszego jedynego i niepowtarzalnego \u015bwiata.<\/p>\n
To nasze wyobra\u017cenie wp\u0142ywa na to co przyci\u0105ga nasz\u0105 uwag\u0119, co wy\u0142awiamy z morza bod\u017ac\u00f3w, kt\u00f3re nas otacza. Zwracamy uwag\u0119 na to, co jest dla nas wa\u017cne. Wa\u017cne w og\u00f3le w \u017cyciu i wa\u017cne w danej chwili.<\/p>\n
Istniej\u0105cy w nas obraz rzeczywisto\u015bci sprawia, \u017ce to, co nas w \u017cyciu spotyka podlega nieustannie nie\u015bwiadomej interpretacji tak by pasowa\u0142o- do wizji \u015bwiata i siebie, kt\u00f3r\u0105 mamy w sobie. Spos\u00f3b interpretowania wywo\u0142uje okre\u015blone emocje, kt\u00f3re tworz\u0105 wz\u00f3r reagowania emocjonalnego o silnych cechach sta\u0142o\u015bci i powtarzalno\u015bci. Emocje z kolei powoduj\u0105 okre\u015blone napi\u0119cia w strukturze mi\u0119\u015bniowej cia\u0142a ludzkiego ( o wzajemnym wp\u0142ywie cia\u0142a i psychiki\u00a0 pisa\u0142am w poprzednim artykule „Cia\u0142o i dusza”).<\/p>\n
Ta sama sytuacja, czy czyje\u015b zachowanie jest zupe\u0142nie inaczej interpretowane przez r\u00f3\u017cne osoby. Ka\u017cda z tych os\u00f3b ma inne do\u015bwiadczenia i inaczej „t\u0142umaczy sobie” to, czego do\u015bwiadcza (u\u017cywa innych schemat\u00f3w poznawczych).\u00a0 Mo\u017cna\u00a0 to zaobserwowa\u0107 w czasie terapii grupowej, gdzie jest du\u017cy stopie\u0144 szczero\u015bci i zaufania i uczestnicy wzajemnie dziel\u0105 si\u0119 swoimi spostrze\u017ceniami i odczuciami – wtedy wyra\u017anie wida\u0107 jak r\u00f3\u017cnie do\u015bwiadczamy tych samych zjawisk.<\/p>\n
Te r\u00f3\u017cne \u015bwiaty, ta nasza\u00a0 interpretacja czy\u00a0 filtr powoduj\u0105 bardzo cz\u0119sto problemy w porozumiewaniu si\u0119, bo \u017ceby komunikacja mi\u0119dzy nami\u00a0 przebiega\u0142a sprawnie to s\u0142owa i gesty musz\u0105 mie\u0107 dla nas wsp\u00f3lne znaczenie i by\u0107 przez nas jednakowo rozumiane. Dobra\u00a0 komunikacja\u00a0 oznacza,\u00a0 \u017ce\u00a0 odbiorca\u00a0 nie\u00a0 zniekszta\u0142ca\u00a0 intencji\u00a0 nadawcy,\u00a0 nadawca\u00a0 dok\u0142adnie\u00a0 przekazuje\u00a0 tre\u015b\u0107\u00a0 komunikatu, obaj\u00a0 tak\u00a0 samo\u00a0 rozumiej\u0105\u00a0 znaczenie\u00a0 komunikatu.<\/p>\n
Dlatego tak istotne jest \u017ceby sprawdzi\u0107, dopyta\u0107, czy na pewno m\u00f3wimy o tym samym, czy to \u00a0o czym m\u00f3wimy ma dla nas to samo znaczenie.<\/p>\n
\u017beby jeszcze bardziej by\u0142o trudno opr\u00f3cz porozumiewania si\u0119 na \u015bwiadomym poziomie istnieje ca\u0142a olbrzymia sfera komunikacji niewerbalnej. Czasami nie maj\u0105c takiego zamiaru nie\u015bwiadomie wysy\u0142amy wiadomo\u015bci niewerbalne albo nie\u015bwiadomie reagujemy na sygna\u0142y innych.<\/p>\n
Te wiadomo\u015bci niewerbalne czyli j\u0119zyk cia\u0142a to informacje przekazywane \u00a0przez nas na wszystkich niewerbalnych kana\u0142ach jednocze\u015bnie, a wi\u0119c wygl\u0105d fizyczny, ruch cia\u0142a, gesty, wyraz twarz, ruch oczu, dotyk, g\u0142os, zapach oraz spos\u00f3b wykorzystywania czasu i miejsca w komunikowaniu si\u0119. Komunikaty niewerbalne informuj\u0105 o naszych emocjach, intencjach, oczekiwaniach wobec rozm\u00f3wcy, pozycji spo\u0142ecznej, pochodzeniu, samoocenie, cechach temperamentu itd. Nadawane s\u0105 i odbierane najcz\u0119\u015bciej na poziomie nie\u015bwiadomym. Zdarza si\u0119 , \u017ce s\u0105 sprzeczne z tym co komunikujemy s\u0142owami na poziomie \u015bwiadomym.<\/p>\n
Jest jednak co\u015b, co pomaga nam w porozumiewaniu\u00a0 mimo naszych odr\u0119bnych \u015bwiat\u00f3w – jest to nasza\u00a0 zdolno\u015b\u0107 do wcielania si\u0119 w drug\u0105 osob\u0119 i \u00a0spogl\u0105dania na dan\u0105 sytuacj\u0119 z jej perspektywy czyli empatia, kt\u00f3r\u0105 warunkuj\u0105 neurony lustrzane.<\/p>\n
M\u00f3wi si\u0119, \u017ce odkrycie neuron\u00f3w lustrzanych jest prze\u0142omem na miar\u0119 poznania funkcji DNA przez genetyk\u00f3w. Cz\u0119\u015b\u0107 tych neuron\u00f3w aktywuje si\u0119 w naszym m\u00f3zgu, gdy sami prze\u017cywamy jakie\u015b emocje, jak i w\u00f3wczas, gdy widzimy emocje innych. Dlatego nie tylko potrafimy rozpoznawa\u0107 cudze emocje, ale po cz\u0119\u015bci sami je prze\u017cywamy.\u00a0Dotyczy to nie tylko emocji, istniej\u0105 r\u00f3wnie\u017c\u00a0<\/a>\u00a0\u00a0neurony lustrzane zwi\u0105zane z dotykiem.<\/a>\u00a0Innymi s\u0142owy, gdy kto\u015b dotyka moj\u0105 r\u0119k\u0119<\/a>\u00a0to pobudza neuron w korze m\u00f3zgowej<\/a>\u00a0.<\/a>\u00a0Ale ten sam neuron czasami pobudza si\u0119<\/a>\u00a0gdy tylko patrzymy na osob\u0119 dotykan\u0105.<\/a>\u00a0Jest to wi\u0119c wsp\u00f3\u0142odczuwanie z dotykan\u0105 osob\u0105.<\/a>\u00a0Jeste\u015bmy wi\u0119c po\u0142\u0105czeni nie tylko Facebookiem czy internetem,<\/a>lecz ca\u0142kiem dos\u0142ownie naszymi neuronami<\/a>\u00a0i na \u015bwiecie i s\u0105 ca\u0142e \u0142a\u0144cuchy neuron\u00f3w komunikuj\u0105cych si\u0119\u00a0ze sob\u0105.<\/a>\u00a0Nie ma prawdziwego rozdzia\u0142u<\/a>\u00a0mojej \u015bwiadomo\u015bci od \u015bwiadomo\u015bci kogo\u015b innego.<\/a><\/p>\n Jak wida\u0107 z tych rozwa\u017ca\u0144 tyle \u015bwiat\u00f3w ile ludzi ale jednocze\u015bnie wszyscy\u00a0 jeste\u015bmy<\/p>\n na tej planecie bardzo blisko ze sob\u0105 zwi\u0105zani.<\/p>\n Bajka o orle Anthony de Mello<\/p>\n Pewien cz\u0142owiek znalaz\u0142 jajko or\u0142a. Zabra\u0142 je i w\u0142o\u017cy\u0142 do gniazda kurzego w zagrodzie. Orze\u0142ek wyl\u0105g\u0142 si\u0119 ze stadem kurcz\u0105t i wyr\u00f3s\u0142 wraz z nimi. Orze\u0142 przez ca\u0142e \u017cycie zachowywa\u0142 si\u0119 jak kury z podw\u00f3rka, my\u015bl\u0105c, \u017ce jest podw\u00f3rkowym kogutem. Drapa\u0142 w ziemi szukaj\u0105c glist i robak\u00f3w. Pia\u0142 i gdaka\u0142. Potrafi\u0142 nawet trzepota\u0107 skrzyd\u0142ami i fruwa\u0107 kilka metr\u00f3w w powietrzu. No bo przecie\u017c, czy\u017c nie tak w\u0142a\u015bnie fruwaj\u0105 koguty?<\/em><\/strong>\u00a0Min\u0119\u0142y lata i orze\u0142 zestarza\u0142 si\u0119. Pewnego dnia zauwa\u017cy\u0142 wysoko nad sob\u0105, na czystym niebie wspania\u0142ego ptaka. P\u0142yn\u0105\u0142 wspaniale i majestatycznie w\u015br\u00f3d pr\u0105d\u00f3w powietrza, ledwo poruszaj\u0105c pot\u0119\u017cnymi, z\u0142ocistymi skrzyd\u0142ami. Stary orze\u0142 patrzy\u0142 w g\u00f3r\u0119 oszo\u0142omiony. – Co to jest? – zapyta\u0142 kur\u0119 stoj\u0105c\u0105 obok. – To jest orze\u0142, kr\u00f3l ptak\u00f3w – odrzek\u0142a kura. – Ale nie my\u015bl o tym. Ty i ja jeste\u015bmy inni ni\u017c on. Tak wi\u0119c orze\u0142 wi\u0119cej o tym nie my\u015bla\u0142. I umar\u0142 wierz\u0105c, \u017ce jest kogutem w zagrodzie.<\/em><\/strong><\/p>\n